Temat obszerny jak Szwecja długa i szeroka :)
Kto nie spróbował ten nie wie, jak przeprowadzka do innego kraju może zmienić punkt widzenia na wiele spraw, które dla jednych wydają się normalne, a dla innych wprost z kosmosu.
Nie wiem jak w innych krajach świata, ale tu w Szwecji, całokształt otoczenia uczy szeroko rozumianej tolerancji. Jakkolwiek wytłumaczyć to pojęcie - odda ono wszystko co mam na myśli.
Otóż...wydawać by się mogło, że jako obywatelka państwa (bądź co bądź) cywilizowanego, jestem nauczona wyrozumiałości oraz tolerancyjna dla wszystkich napotkanych mi ludzi i "zjawisk" z nimi związanych. Jednak to czego doświadczyłam w Polsce (mieszkając w dużym mieście) to kropla w morzu różnorodności, która kapie na mnie każdego dnia i skłania do refleksji.
Jako, że to ja jestem nowa w tym miejscu, uważam, iż do mojego obowiązku należy dostosowanie się do panujących tu norm i zasad. Dla mnie nie jest to trudne, a raczej przyjemne - być może z racji mojego wieku, ale jestem w stanie zrozumieć niemożność przełknięcia różnych aspektów kulturowych przez starsze pokolenie :)
Takowych aspektów jest wiele - poprzez wychowanie dzieci, stosunek partnerów na poziomie relacji mąż - żona, życie starych ludzi, aż w końcu zróżnicowanie kulturowe, które to nawet nie nam przyjezdnym trudno ogarnąć, lecz właśnie rodowitym obywatelom tego państwa.
Prawdę powiedziawszy podziwiam ich za tak daleko idącą wyrozumiałość w stosunku do imigrantów, a wiem co mówię bo doświadczam tego bardzo często...
Rozpisałam się znów tak bardzo, że w trakcie pisania postanowiłam zakończyć dzisiaj na tym długimmm wstępie i pozostawić każdy temat, o którym chciałabym Wam opowiedzieć na raz/y następny/e.
Jest co opowiadać...gwarantuję!
Tymczasem sięgam po książkę na dziś, którą serdecznie polecam ;) A może ktoś z Was już ją czytał?
